س 24
- در بسيارى بيمارىها و اختلالات جسمانى ، پزشك دستور انجام راديوگرافى ، سىتىاسكن و . . . مىدهد كه مطمئنا به خصوص براى برخى افراد مضر مىباشند ، ضمناً در خيلى از موارد ، گرچه گاهى ممكن است اين آزمايشات باعث تشخيص قطعى نشوند اما مىتوانند هميشه كمككننده باشند ، به هر حال در فرض فوق ، مسئوليت پزشك در صورت ايجاد عوارض آزمايشها تا چه حدّى است ؟
ج 24
- در صورتى كه روش معالجه بيمارى به غير از اين طريق نباشد و بيمار هم آگاه از اين وضع باشد و خود را براى راديوگرافى و سىتىاسكن در اختيار پزشك قرار ميدهد و در معالجه روش الاهم فالاهم و دفع افسد به فاسد ملاحظه مىشود اشكال ندارد . و الله العالم
س 25
- يك سؤال مهم و اساسى مطرح است كه :
بطور كلى و در تمامى روشهاى تشخيصى و درمانى ، اگر پزشك قبل از انجام هر عملى ، به بيمار خود و يا ولى او - اگر بيمار بالغ يا عاقل نباشد - متذكر شود كه اين روشها از يك طرف ممكن است بىفايده باشند - و وقت و مال او را به هدر دهند - و از طرف ديگر ممكن است عوارض متفاوتى براى او داشته باشند ، و بدين ترتيب با ذكر اين مطلب پزشك ، قبل از هر گونه معاينه و دستور روشهاى تشخيصى و درمانى و تجويز دارو از خود كاملًا در قبال خسارات و عوارض احتمالى سلب مسئوليت كند و بيمار چه از روى ناچارى و چه از روى تمايل و يا به ظاهر از روى تمايل ، اين شرط را قبول نمايد ، آنگاه در صورت اشتباه سهوى پزشك ، هزينههاى