چون عبد العزيز هلاك شد ، پسرش دلف بن عبد العزيز به جاى او نشست . قاسم بن مماه [ 1 ] از مردم اصفهان با او به زد و خورد پرداخت و او را بكشت . اصحاب دلف نيز قاسم را كشتند ، و احمد بن عبد العزيز را بر خود رياست دادند . اين واقعه در سال 265 اتفاق افتاد .
در سال 266 ، كه عمرو بن الليث از سوى معتمد امارت يافت ، او را حكومت اصفهان داد . در سال 267 [ 2 ] كيغلغ ترك ، با او به نبرد پرداخت . احمد بر او پيروز شد و او را به صيمره [ 3 ] فرارى داد . در سال 268 عمرو كس فرستاد و از او خراج طلب كرد . احمد نيز بفرستاد . در سال 276 موفق به قصد احمد بن عبد العزيز به اصفهان رفت احمد با زن و فرزند و سپاه خود از شهر بيرون رفت . خانه و فرشهاى خود را براى فرود آمدن موفق ، خالى گذاشت .
احمد در سال 280 بمرد و برادرش عمر و سپس برادر ديگرش بكير را به جاى خود نهاد . اين دو به فرمان معتضد ، با رافع بن الليث نبرد كردند و رافع آن دو را منهزم ساخت .
و ما از اين پس خواهيم آورد . آنگاه معتضد ، اصفهان و نهاوند و كرج را در سال 281 به عمر بن عبد العزيز بن ابى دلف داد ، و به بغداد بازگشت .
پاورقی
[ ( 1 ) ] ابن اثير : مهاة .
[ ( 2 ) ] 269 .
[ ( 3 ) ] صمير .