« طبرستان » معروف بود ، متولد و در سال 310 ه در بغداد وفات نموده است . وى از دانشمندان به نام در علم قرائت ، حديث ، فقه ، تاريخ ، علوم قرآن و تفسير به شمار مىآيد .
طبرى از جمله دانشمندان طراز اول اهل تسنن است كه در بسيارى از علوم زمان خود امام و پيشوا شمرده مىشد .
او در آغاز پيرو مذهب فقهى شافعى بوده ، اما بعدها خود مكتب فقهى مستقلى تأسيس كرد ، كتب فقهى طبرى تا مدتى پيرو داشت ، ولى به تدريج از بين رفت ( ابن نديم در الفهرست ، عدهاى از فقها را نام مىبرد كه پيرو مذهب فقهى طبرى بودهاند ) .
تفسير « جامع البيان » در اواخر قرن سوم نگاشته شده ، و از آن جا كه در آن زمان تفسير مدونى براى تمام قرآن نوشته نشده بود ، اين تفسير شهرت فراوانى يافت ، زيرا افزون بر تفسير تمام قرآن ، يكى از مسبوطترين تفاسيرى است كه در آن زمان نوشته شد .
روش تفسير طبرى در واقع نقلى و متكى به روايات رسيده از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است . او از آراء صحابه و تابعين نيز استفاده فراوان كرده است .
بلى ! غير از نقل اثر و روايات ، از منابع ديگر نيز استفاده كرده است كه عبارتند از :
الف . بهره بردن از ادبيات عرب به ويژه نحو .
ب . استفاده از لغت .
ج . استشهاد به اشعار عرب .
د . انتخاب قرائت خاص ، زيرا ايشان صاحب نظر در قرائات بوده است .
ه . نقد و بررسى آراء فقها .
نكات
1 . طبرى فردى متعصب است كه روايات فضائل اهل بيت عليهم السّلام را تا آن جا كه مىتواند نقل نكرده است . از جملهء اين موارد مىتوان به آيهء ولايت ( اليوم اكملت لكم . . . ) ( مائده / 3 ) و سورهء « هل اتى » كه بخشى از آن دربارهء خانوادهء حضرت على عليهم السّلام است اشارت نمود . او با وجود روايات فراوان در فضائل على عليه السّلام و ولايت آن حضرت و نيز طعام دادن آن خانواده به