بقساوت قلب و زندقه و الحاد روى نهادند ، و طريق اباحت و تحليل عقيدت پيش گرفتند ، چنانچه حق تعالى فرموده "
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً
" . و همچنين مىفرمايد كه "
وَ لا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ
" .
( 134 ) ببين كه چه مقدار فرق است ميان مسلكى كه حجاره و حديد در نظر سالك آن همچو دلها و روحها روشن و ذاكر و تسبيح گو و تقديس جو گردد .
بر عارف همه ذرات عالم * ملائكوار در تسبيح هر دم
كف خاكى كه در روى زمينست * بر عارف كتاب مستبينست
بهر جا دانهاى در باغ و راغيست * درون مغز او روشن چراغيست
بفعل آيد زقوت هر زمانى * ز هر خاكى يكى عقلى و جانى
بود نامحرمان را چشم و دل كور * و گرنه هيچ ذره نيست بىنور