تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گزيده شهادت نامه امام حسين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢

( 2 ) حكمت عزادارى

بىترديد ، اظهار محبّت نسبت به خاندان پيامبر صلى اللَّه عليه و آله از طريق سوگوارى براى سالار شهيدان ، همانطور كه اشاره شده ، پسنديده و در جهت بزرگداشت شعائر الهى است ؛ ليكن تأمّل در رواياتى كه توصيه و تأكيد بر تداوم اقامه ماتم بر سيّد الشهدا عليه السلام دارند ، ايجاب مىكند كه عزادارى براى ايشان ، دليلى بسيار فراتر از اظهار محبّت به اهل بيت عليهم السلام داشته باشد ؛ بلكه از نگاه سيّد بن طاووس ، اگر لزوم پيروى از فرمان قرآن و سنّت نيز نبود ، اظهار محبّت نسبت به اهل بيت عليهم السلام ايجاب مىكرد كه به دليل منزلت والايى كه امام حسين عليه السلام و يارانش به واسطه شهادتْ بِدان دست يافتند ، اظهار مسرّت و شادمانى كنيم . « 1 » بنا بر اين ، بايد ديد حكمتِ آن همه تأكيد بر عزادارى و گريه براى ابا عبد اللَّه عليه السلام چيست ؟ حكمت شهادت او ، هر چه باشد ، حكمت عزادارى براى او نيز هست .

حكمت شهادت امام حسين عليه السلام

اصلىترين علّت قيام و شهادت امام حسين عليه السلام ، مبارزه با نادانى است . بر پايه آنچه بسيارى از منابع معتبر ، در اين باره ، از امام صادق عليه السلام گزارش كرده‌اند ، ايشان ، در دعايش به درگاه خداوند مىگويد : وَ بَذَلَ مُهجَتَهُ فيكَ لِيَستَنقِذَ عِبادَكَ مِنَ الجَهالَةِ وَحَيرَةِ الضَّلالَةِ . « 2 » .
هامش
( 1 ) ر . ك : الملهوف : ص 83 . ( 2 ) تهذيب الأحكام : ج 6 ص 113 ح 201 ، مصباح المتهجد : ص 788