شيخين افضل بداند ، « 1 » و به عثمان دشنام دهد ؛ « 2 »
4 . رافضى مقيت : كسى است كه امامت شيخين را بپذيرد ، اما با آنان دشمنى كند ؛ « 3 »
5 . رافضى خبيث : خبيث در لغت به معناى فاسد است ، ولى اين اصطلاح ، كسانى را شامل مىشود كه به هر سه خليفه دشنام دهند . اصطلاح ناصبى در مقابل اين اصطلاح قرار دارد ، يعنى افرادى كه به اميرمؤمنان ( ع ) دشنام مىدهند ؛ اما اگر آن حضرت را كافر بشمارند ، خارجىاند ؛ « 4 »
6 . رافضى غالى : به كسى گفته مىشود كه خلافت شيخين را مردود مىداند و به آنان نيز دشنام دهد . « 5 » ذهبى اين رتبه را بدعت كبرا مىنامد و معتقد است ، هيچ روايتى را از آنان نبايد پذيرفت . « 6 » براساس اين منابع ، اگر بر عقايد غلات روافض ، عقيده به رجعت نيز اضافه شود ، شديدترين نوع غلو شناخته مىگردد . « 7 »
اين اصطلاحات با گذشت زمان تغيير مفهوم دادند و اصطلاح شيعه به طور مطلق ، به كسانى گفته شد كه در گذشته رافضى غالى ناميده مىشدند . در سدههاى نخستين و عرف آنان ، شيعه غالى كسى بود كه
هامش
( 1 ) . ر . ك : سير اعلام النبلاء .
( 2 ) . همان ، ج 7 ، صص 369 و 370 .
( 3 ) . همان ، ج 16 ، ص 458 .
( 4 ) . همان ، ج 7 ، صص 369 و 370 .
( 5 ) . همان ، ج 16 ، ص 458 ؛ هدى السارى .
( 6 ) . ميزان الاعتدال ، ج 1 ، ص 5 .
( 7 ) . هدى السارى ، ص 460 .