- سبكتكين ( 366 - 387 ه . ق ) ؛
- اسماعيل بن سبكتكين ( 387 - 389 ه . ق ) ؛
- محمود بن سبكتكين ( 389 - 421 ه . ق ) ؛
- محمد بن محمود ( ربيع الثانى تا شوال 421 ه . ق ) ؛
- مسعود بن محمود ( 421 - 432 ه . ق ) ؛
- مودود بن مسعود ( 432 - 441 ه . ق ) ؛
- مسعود دوم ( 441 ه . ق مجموعاً مدت دو ماه ) ؛
- على بن مسعود ( 441 ه . ق مجموعاً مدت دو ماه ) ؛
- عبد الرشيد بن محمود ( 441 - 444 ه . ق ) ؛
- فرخزاد بن مسعود بن محمود ( 444 - 451 ه . ق ) ؛
- ابراهيم بن مسعود بن محمود ( 451 - 492 ه . ق ) ؛
- مسعود بن ابراهيم ( مسعود سوم ) ( 492 - 508 ه . ق يا 509 ه . ق ) ؛
- شيرزاد ( 508 يا 509 ه . ق چند ماه ) ؛
- ارسلان بن مسعود بن ابراهيم ( 509 - 511 ه . ق ) ؛
- بهرام شاه بن مسعود ( 511 - 548 ه . ق ) ؛
- خسرو بن بهرام شاه ( 548 - 552 يا 555 ه . ق ) ؛
- خسرو ملك بن خسرو شاه ( 555 - 583 ه . ق ) . « 1 »
2 . سلجوقيان ( 429 - 552 ه . ق )
مؤسس سلسله تركتبار سلجوقى ، طُغرِل سلجوقى است كه با شكست دادن غزنويان در نبرد دندانقان در سال 431 ه . ق و تصرف نيشابور ، حكومت سلجوقيان را تأسيس كرد و به نام جدشان ، سلجوق بن دقماق ، سلاجقه يا سلجوقيان مشهور
هامش
( 1 ) . تاريخ تطبيقى ايران با كشورهاى جهان ، صص 252 و 253 .