شهرت يافته است .
در اين مكان جهت اعتكاف پيامبر ، جريد ( برگ بزرگ خرما ) يى را مىگستراندند و پيامبر بر آن دراز مىكشيدند .
5 - 5 ب : ستون القرعه و المهاجرين
اين ستون كه در كتابهاى تاريخ به ستون عايشه شهرت دارد ، سوّمين ستون مدوّر غربى منبر مىباشد كه ستون سرير در مشرق آن واقع گرديده است .
ستون مذكور يادآور مكان نمازهاى پيامبر و محلّى براى جمع و نشست مهاجرين است كه به همان اعتبار مجلسالمهاجرين نام گرفته است .
ميرزا حسين فراهانى كه در سالهاى 1303 - 1302 ه . ق . مسجد پيامبر را زيارت كرده ، ضمن وصفى مفصّل از بناى آن ، چهار ستون مشهورِ آن را نام برده ، معلوم مىسازد كه نام ستونها در بناى « عثمانىها » روى ستونها - در عرض ستونهاى سرير ، حرس و وفود و در طول ستونهاى ابولبابه ، عايشه و مخلّفه - نگاشته شده بود . مكان اين ستونها از نظرگاه اماميّه ، مُتبرّك و طبق گفتهء كلينى در فروع الكافى ، « 1 » عبادت زائران نزد آن ستونها مورد تأكيد امام ابوعبداللَّه است .
نك : نقشه : 19 - سوم .
6 / ب : مكان اهل صُفّه
ابن اثير « 2 » اهل صُفّه را فقراى مهاجرين دانسته است ؛ كسانى كه منزلى نداشتند و به مسجدالنّبى مىآمدند تا در سايهء مكانى اقامت گزينند و از مراحم پيامبر برخوردار شوند .
ابننجّار به استناد حديثى از امام بخارى در « صحيح » ، اهل صفّه را ميهمانان اسلام
هامش
( 1 ) . كتاب الحج ، باب فضل المقام بالمدينه و الصّوم و الإعتكاف عند الأساطين ، ج 4 ، ص 557
( 2 ) . النهايه ، ج 3 ، ص 37