ما در قرآن ، نظائر اين جريان را دربارهء حضرت مريم ( مادر حضرت عيسى ) مىخوانيم :
مثلًا مىفرمايد : وقتى وضع حمل مريم فرا رسيد ، به درختى پناه برد و از ( شدت درد و تنهائى و وحشت از اتهام ) از خدا تمناى مرگ كرد . در اين موقع صدائى شنيد :
« غمناك مباش ، پروردگار تو چشمهء آبى زير پاى تو قرار داده و درخت ( خشكيدهء ) خرما را تكان ده ، خرماى تازه بر تو مىريزد » . « 1 »
اگر چه ميان مريم و حليمه ، از نظر مقام و ملكات فاضله ، فاصلهء زياد است . ولى اگر لياقت و آراستگى خود « مريم » ، موجب اين لطف الهى شده ؛ اينجا هم ممكن است مقام و منزلتى كه اين نوزاد در درگاه خدا دارد ، سبب شود كه خدمتكار آن حضرت مشمول لطف الهى گردد .
هامش
( 1 ) .« أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا »« سورهء مريم ، آيههاى 24 - 25 » .