سنگى ، حاوى كتيبهاى به خط نسخ غير منقوط وجود دارد كه اين متن بر آن نوشته شده است :
بسم الله الرحمن الرحيم . هذا المسجد المبارك تربة الامام ابو عبدالله محمد بن موسى بن جعفر بن علي بن الحسين بن علي بن ابيطالب صلوات الله عليهم اجمعين وهو موضع رحمة الله من زاره وأسعده .
در اين كتيبه ، شخص مدفون در اين بنا ، محمد عابد فرزند امام هفتم ( ع ) معرفى شده است . ولى درباره صحت اين انتساب ترديد وجود دارد ؛ زيرا مزارهاى ديگرى نيز به محمد عابد منسوب است كه مشهورترين آنها زيارتگاه وى در شيراز است .
محيىالدين بن على بكرى ، در سفرنامه خود كه در سال 1139 ه . ق نگاشته است ، مىنويسد : « به روستايى به نام دور رسيدم كه در آنجا مزار سيد محمد از فرزندان امام موسى كاظم ( ع ) قرار دارد » . او سپس اين اشعار را مىسرايد :
عجز الورى من ناثر أو ناظم * عن وصف ذات محمد بن الكاظم
فعليه منّي ألف ألف تحيّة * ما أن هذي ذو الحلم بالمتعاظم
در كتاب جامع الانوار ، درباره محمد دورى چنين آمده است :
شيخ محمد دورى كه نسبش به امام موسى كاظم ( ع ) مىرسد ، از بزرگان مشايخ بود . او اشارات غريب و كرامات عجيبى داشت و در روستاى دور از روستاهاى بغداد