السَّلامُ عَلَيكَ ايهَا الشَّخصُ الشَّريفُ الطّاهِرُ الكَريمِ العالِمُ العارِفُ العابِدُ الشَّهيدُ ؛ السَيد ابُوالحَسَن ، مُحَمَّدِ بنِ احمَدِ بنِ حَسَنِ بنِ عَلِي بنِ ابِي طالِب ( عليهم السلام ) .
همانگونه كه در زيارتنامه مىخوانيم ، اين امامزاده بزرگوار ، از نوادگان امام حسن مجتبى ( ع ) مىباشد . بر اساس اسناد موجود در كتاب عمدة الطالب و همچنين مشاهده نوشته روى سنگ قبر : « العالِمُ العارِفُ العابِدُ الشَّهيدُ ؛ السَيد ابُوالحَسَن ، مُحَمَّدِ . . . » ، مشخص است كه اين بزرگوار ، از فرزندان حسن بن حسن ( ع ) معروف به حسن مثنى است كه در عاشوراى سال 61 هجرى ، در كربلا مجروح شده است .
احمد رئيس ، پسر ديگر ابراهيم كه جد اعلاى سادات طباطبايى ايران و از اجداد دودمان مدرسى به شمار مىرود ، به ايران آمد و چون چراغى ، آسمان ايران را روشنى افزود . نويسنده عمدة الطالب مىنويسد : احمد رئيس فرزند ابراهيم طباطبا دو پسر داشت . نام فرزندان او ابوجعفر محمد و ابواسماعيل ابراهيم بود و تمام بازماندگان احمد رئيس ، به ابوالحسن ، شاعر اصفهانى ، يعنى محمد بن احمد بن محمد ابن احمد باز مىگردند . « 1 » ابوالحسن از نياكان دودمان مدرسى و از نوادگان ابراهيم طباطباست كه نسب او با هفت واسطه به
هامش
( 1 ) . عمدة الطالب ، ص 156 .