الف ) گيلان و مازندران
طبرستان و ديلم ( مازندران و گيلان ) از جمله مناطقى است كه سادات طباطبايى با لقب « كيا » در اين سرزمينها رحل اقامت افكندند . اينان نقش مذهبى ، سياسى و اجتماعى مهمى در اين خِطه ايفا كردند ؛ از جمله « خرم كيا » كه مزارش در لاهيجان است . وى در 674 ه . ق به قتل رسيد و نامش بر كتيبهاى كه سال 1105 ه . ق نوشته شده ، آمده است . اين دسته از سادات ملقب به « كيا » ، غير از سادات حسينى هستند كه به مدت طولانى از 769 تا 1000 ه . ق ، به بخش عمدهاى از گيلان و قسمتى از مازندران حكمرانى داشتند . « 1 » هنگامى كه حكومت طباطبايى در صعده يمن تشكيل شد ، سادات طباطبايى ايران و بقيه سادات ، بهويژه به لحاظ سياسى و عقيدتى ، جانب آنان را گرفتند و حتى از رساندن كمكهاى نظامى نيز دريغ نكردند .
در مناطق شمالى ايران ، امامزادگانى از سادات طباطبايى مدفون هستند كه برخى از آنها عبارتاند از :
امامزاده سيد يحيى
نسب اين امامزاده شريف ، چنين است : يحيى بن حسن الاتج بن محمد المرتضى لدينالله بن يحيى الهادى بن حسين
هامش
( 1 ) . فرمانروايان گيلان ، رابينو ، ص 131 . به نقل از دائرة المعارف بزرگ اسلامى ، ج ، 2 ، ص 56 .