تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحه 30

وقتى كه جهنّميان تشنه ميشوند آب ميطلبند آبى نزد آنان ميآورند مثل مس گداخته يا از چرم و كثافات كه از عرقهاى دوزخيان گرفته شده وقتى آن را نزديك آنها برند از شدّت حرارت و كثافات آن روهاى آنها را بريان مىكند و بد محل و تكيه‌گاهيست يعنى محلّ قرارگاهى است براى آنها . از سعيد بن جبير چنين نقل ميكنند كه گفته وقتى اهل دوزخ گرسنه گردند و از گرسنگى فرياد كنند آنان را از درخت زقوم ميوه دهند و وقتى خوردند گوشت و پوست در بدن آنها پخته گردد چنانچه پاره‌هاى گوشت با عرق بريزد پس از آن تشنه‌گى بر آنها غالب گردد و چند سال از آن فرياد كنند آنان را آبى دهند در غايت حرارت وقتى نزديك صورت برند گوشت صورتشان در آن بريزد ( منهج ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا ( إِنَّا لا نُضِيعُ ) بجاى خبر ( انّ الذين ) است و در حقيقت سبب بجاى مسبّب گذارده شده ، و در تقدير ( انّ الذين آمنوا و عملوا الصالحات سنوفّيهم اجرهم فانّهم محسنون و انّا لا نضيع اجر من احسن عملا ) . ( تفسير الميزان ) به حكم اينكه يكى از شئونات رسول اسلام صلى اللَّه عليه و آله و سلّم مژده دهنده بمؤمنين و انذار كننده كافرين و مشركين است زيرا كه حضرتش را بيشتر و نذير ستوده و ستايش نموده اين است كه در بسيارى از آيات هر جا وعده عذابى بكافرين شده بعد از آن بشارتى بمؤمنين و متّقين داده و به عكس نيز همين طور هر جا نيكوكاران را بكرامت و تفضل سر افراز نموده كافرين را بعقوبت و مجازاتى توهين گردانيده و چون حق تعالى دائم الفضل و كثير الاحسان است در اين آيه مؤمنين را اميدوار و دل‌خوش ميگرداند كه كسى كه ايمان آورد و عمل نيكو كرد بايد بداند كه ما هرگز پاداش عمل نيك كسى را ضايع نميگردانيم . از اين آيه ميتوان استفاده نمود كه مؤمن صالح اگر چه گناهانى از وى صادر گردد گناهانش باعث حبط اعمال خوب او نميشود بلكه چنانچه در آيه ديگر