آن وقت بگناه خود معترف گرديدند و گفتند
يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ
ما ستمكار بوديم و بر خود و بر خلق ستم نموديم .
فَما زالَتْ تِلْكَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصِيداً خامِدِينَ
و هميشه گفتار آنها چنين بود تا آنها را از دم شمشير هلاك گردانيديم و آنان چون گياه درو گرديده هلاك شدند و عذاب آنها را تشبيه نمود بحصاد زرع و خمود آتش يعنى مثل زرع تر و تازه ايستاده بودند تيغ عذاب ما آنان را درو نمود فروزنده و سوزنده بودند چون آتش خشم ما آنها را فرو گرفت خاموش شدند . ( تفسير ابو الفتوح رازى )