نشده و وصف آن بمباركه شايد براى آن است كه ابتداء رسالت حضرت موسى عليه السّلام واقع گرديد . أَنْ يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ موسى ( ع ) وقتى در آن وادى ايمن رسيد آتشى از شجره نمايان ديد و گويند وقتى نزديك گرديد ديد آتشى نيست نور است . عرفاء گفته‌اند وقتى موسى بدل خود نگاه كرد شعله شوق لقاء حضرت معبود را مشاهده نمود از مشاهده دو آتش ظاهر و باطن نزديك بود كه شمع وجودش بكلّى و بالتمام سوخته گردد . هست در من آتشى روشن نميدانم كه چيست اين قدر دانم كه همچون شمع مىكاهم دگر موسى ( ع ) از نداء ( يا موسى ) سوخته عشق و گداخته شوق گرديد ، در پيش درخت ايستاد و آن نداء ( إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ در كون ذاتش چنان تأثير نمود كه نزديك بود درخت وجودش متلاشى گردد تا وقتى كه خلعت قرب پوشيد شراب الفت نوشيد ريحان رحمت بوئيد .
( تفسير روح البيان ) ديگرى گفته آرى موسى ( ع ) در شجره وادى ايمن نور تجلّى مشاهده نمود و از شجره كه در آن حين مظهر تجلّى بود نداء ( إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ) شنيد و يقين نمود كه شجره مظهر تجلى است ( إِنِّي أَنَا اللَّهُ ) سخن حق تعالى است . وَ أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ ( وَ أَنْ أَلْقِ ) عطف بر جمله پيش ( أَنْ يا مُوسى ) است و هر دو جمله تفسير ( نودى ) است ، يعنى بموسى نداء رسيد كه عصاى خود را بينداز وقتى موسى ( ع ) عصاء را انداخت ديد مارى است كه حركت مىكند و اين همان مارى بود كه در نظر