تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحه 105

بر حسن و زيبايى زن مىشود و بيشتر مورد توجّه مردهاى شهوت پرست قرار ميگيرند و غرض شارع جلوگيرى از آن است . پس از اين بيان معلوم مىشود كه براى زن دو حالت است يكى وقتى كه از زينت عارى باشد آن وقت مشمول جمله اول است كه ( وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ الخ ) و ديگر آن وقتى است كه خود را باسباب زينت آراسته گردانيده كه در اين صورت از آيه چنين استفاده مىشود كه بايستى تمام اعضايى كه بزينت تزيين و آراسته شده از نظر غير محارم بپوشاند مگر آنچه را كه ظاهر است و نميشود آن را پوشانيد مثل چادر ( و اللَّه العالم ) وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ ( خمر ) جمع خمار است و بمعنى مقنعه‌ها مىباشد و آن پارچه‌ايست كه زن بر سر مياندازد و كشيده مىشود تا سينه او و آيه امر مىكند كه بايستى زن مقنعه خود را در سينه‌اش بكشد براى اينكه گردن و گلوى وى را بپوشاند . و بعضى گفته‌اند بايد زنها مقنعه خود را بيندازند تا پشت سرشان تا اينكه سينه آنها ظاهر نگردد و ( جيوبهنّ ) كنايه از سينه است . و بقولى زنها اين طور مأمور گرديده‌اند براى اينكه مويها و گوشواره‌ها و گردنهاى آنها ظاهر نگردد ، و از ابن عباس است كه بايد زن مو و سينه و اطراف آن را بپوشاند . وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ يعنى زينت باطنه ، و زينت باطنه آنهايى است كه در نماز كشف آنها جايز نيست ، و ابن عباس گفته براى زن جايز نيست كه عباء و مقنعه خود را بيندازد إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ يعنى مگر براى شوهرهاى خود كه سبب ميل آنان و تحريك شهواتشان گردد و در روايت لعنت شده بر ( سلتاء ) يعنى بر زنى كه خضاب نكند و بر ( مرهاء ) يعنى زنى كه سرمه به چشم نكشد و لعنت شده بر ( مسوقة و مفسلة ) مسوفة زنى است