إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً در مفردات در لغت فتح بيانى دارد كه براى توضيح اجمالى از آن را بيان و ترجمه مىنمائيم . ( الفتح ازالة الاغلاق و الاشكال ) يعنى فتح بر طرف كردن بستگىها و اشكال است و آن دو قسم است يكى آن گشودنى است كه به چشم ديده مىشود مثل باز كردن درب و باز كردن قفل و بستگى متاع مثل قوله تعالى ( وَ لَمَّا فَتَحُوا مَتاعَهُمْ ) دوم آن است كه ببصيرت يعنى به چشم قلب ادراك گردد مثل زائل كردن هم و غم و اين نيز اقسامى دارد يكى راجع بامور دنيوى مثل غمى كه بر طرف ميگردد يا فقرى كه بحصول مال زائل مىشود مثل قوله تعالى ( فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ ) يعنى آن را وسيع گردانيديم . دوم فتح مستغلق از علوم مثل قول تو كه گويى براى فلانى بابى از علم گشوده شد و مقامى پيدا نمود . ( إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً ) بقولى مقصود فتح مكّه است و بقول ديگر مقصود آن علوم و طريق هداياتى است كه براى نبى صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم مفتوح گرديد كه آن ذريعه بسوى ثواب و مقامات محمودى است كه سبب غفران گناه او است و فاتحه هر چيزى مبدء وى است كه بعد براى وى گشوده مىشود اين است كه سوره حمد بفاتحة الكتاب ناميده شده است . ( پايان )