لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ، إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ در لغت ايلاف دو طور معنى شده يكى آنكه ايلاف آن است كه كسى را بحقارت براهى ببرند ( الف ايلافا ) و ديگر بمعنى الفت دادن و ضد ابحاث و مقابل وحشت است . و قريش كسانى را گويند كه از نسل نضر بن كنانه باشند كه هر كس از نسل او نباشد او را قريشى نگويند از رسول اكرم حديث ميكنند كه فرموده ما از طرف پدر منسوب بنضر بن كنانه‌ايم اثلة بن اشنع از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين حديث مىكند كه خداى تعالى از فرزندان اسماعيل ابن كنانه را برگزيد و بوى شرافت داد و از ابن كنانه قريش را فضيلت داد و از قريش بنى هاشم را و از بنى هاشم مرا فضيلت داد و قريش مشتق از قرش است و بمعنى جمع و طلب آمده و چون كسب آنان تجارت بود آنها را قريش ناميدند ( ابو الفتوح رازى ) در اينكه لام ( لايلاف ) راجع بكجا است از مفسرين گفتارى نقل شده بعضى چنين اظهار نظر نموده‌اند كه لام متعلق بسوره بالا است و در آن دو معنى از مفسرين نقل شده يكى گفته معنى آيه چنين است ما اصحاب فيل را هلاك كرديم براى الفت قريش و قرار گرفتن و تمكّن داشتن و ساكن بودن آنها در مكه زيرا كه آنها از بر همه ميترسيدند و فرار مينمودند و ما اصحاب فيل را هلاك