وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها ، وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها ، وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها ضحى انبساط خورشيد و امتداد روز است و اين آيه نظير آيات ديگرى است مثل قوله تعالى وَ الضُّحى وَ اللَّيْلِ إِذا سَجى - وَ أَخْرَجَ ضُحاها و امثال آن كه اشاره بانبساط نور و ضياء و اشراق خورشيد است . ( تليها ) صفت قمر و در لغت ( تلى ) بمعنى تبعيّت و پيروى نمودن چيزى نسبت به چيز ديگر كه بدون واسطه باشد آرند و گاهى تبعيت را در اجسام آرند كه جسمى تابع جسم ديگر باشد و گاهى تبعيت را در پيشوايى و پيروى در عمل آرند و در اينجا وَ الْقَمَرِ إِذا تَلاها شايد معنى دوم مقصود باشد كه ماه در نور افشانى و مرتبه اشراق و اضائه از خورشيد اقتباس نور مىكند و نور افشانى مينمايد و در شب بجاى خورشيد عالم را بنور خود روشن مينمايد قوله تعالى جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً مرتبه ضياء بالاتر از نور است همانطورى كه مرتبه خورشيد بالاتر از