مجلس پر از جمعيّت بود و محمّدبنجعفر ( عموى آن حضرت ) به همراه گروهى از سادات و نيز فرماندهان لشكر در آن مجلس حضور داشتند .
وقتى آن حضرت وارد شدند ، مأمون و محمّدبنجعفر و تمام سادات حاضر در مجلس به احترام امام رضا عليه السلام برخاستند ، حضرت و مأمون نشستند ولى بقيّه همانطور ايستاده بودند تا اينكه خليفه دستور نشستن داد ، و مأمون مدّتى با آن حضرت گرم صحبت شد .
سپس رو به جاثليق كرده گفت : اى جاثليق ، اين فرد علىّ بنموسىبنجعفر ؛ پسرعمويم ، و از اولاد فاطمه - دخت پيامبرمان - و علىّ بنأبىطالب - صلوات اللَّه عليهم - مىباشد ، ميل دارم با او صحبت كنى و بحث نمايى و حجّت آورى و انصاف را رعايت كنى .
جاثليق گفت : اى اميرالمؤمنين ، چگونه با كسى بحث كنم كه به كتابى استدلال مىكند كه من آن را قبول ندارم ، و به گفتار پيامبرى احتجاج مىكند كه من به او ايمان ندارم ؟
امام فرمود : اى مرد مسيحى ، اگر از انجيل برايت دليل بياورم آيا مىپذيرى ؟
جاثليق گفت : مگر مىتوانم آنچه انجيل فرموده ردّ كنم ؟ به خدا قسم بر خلاف ميل باطنىام آن را قبول خواهم كرد .
امام فرمود : اكنون ، هر چه مىخواهى سؤال كن و جوابت را بگير .
پرسيد : دربارهء نبوّت عيسى و كتابش چه عقيده دارى ؟ آيا منكر آن دو هستى ؟
امام فرمود : من به نبوّت عيسى و كتابش و به آنچه امّتش را بدان بشارت داده و حواريّون نيز آن را قبول كردهاند ايمان دارم و به عيسايى كه به نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله و كتاب او ايمان نداشته و امّت خود را به او بشارت نداده ؛ كافرم .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام رضا ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٧٧