فرمود : خداوند گرامىتر و والاتر از آن است كه ستم كند ، يا خود را به ستم نسبت دهد ، ولى خدا ما را با خود همراه قرار داد و از اين رو ظلم به ما را ظلم به خود نسبت داد و ولايت ما را ولايت خود قرار داد ، آن گاه در اين باره آيه نازل كرده كه « و ما به آنان ستم روا نداشتهايم ، ولى آنان به خود ستم كردند » .
گفتم : آيه اين گونه نازل شده است ؟
فرمود : آرى .
گفتم : معناى « در آن روز ، واى بر تكذيب گران ! » چيست ؟
فرمود : مىفرمايد : اى محمد ! واى بر تكذيبگران در باره آنچه بر تو در مورد ولايت على عليه السلام وحى نمودم .
« آيا پيشينيان را نابود نكرديم و ديگران را نيز در پى آنها مىبريم » .
فرمود : منظور از پيشينيان ، تكذيب كنندگان پيامبران در اطاعت اوصيا بودند .
« با مجرمان اين گونه رفتار مىكنيم » .
فرمود : كسانى كه در مورد آل محمّد عليهم السلام جنايت روا داشتند و نسبت به وحى او آن كارها را نمودند ، اين گونه رفتار خواهيم كرد .
گفتم : معناى « همانا پرهيزكاران » چيست ؟
فرمود : به خدا سوگند ، منظور ما و شيعيان ما هستند كه پيرو ملت و روش ابراهيم عليه السلام جز ما كس ديگرى نيست و ديگران از پيروى ابراهيم عليه السلام دورند .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام كاظم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 365
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٦٥