گويد ، و اگر براى خدا در نعمتى كه نسبت به مال او داده حقّى باشد آن حق را بپردازد .
و گفتار خداوند متعال نيز از اين باب است آنجا كه مىفرمايد : « منزه است خدائى كه اين ( مركوب ) را مسخّر ما كرد ، و گرنه ما توانايى تسخير آن را نداشتيم » ، و نيز از اين باب است قول خداى تعالى كه مىفرمايد : « پروردگارا ! مرا به منزلى پر بركت فرود آر كه تو بهترين فرود آورندگانى » ، و قول خداى تعالى :
« پروردگارا ! مرا ( در هر كار ) با صداقت وارد كن ، و با صداقت خارج ساز ! و از سوى خود ، حجّتى يارى كننده برايم قرار ده ! »
توضيح : يعنى ورود و خروج مرا مبارك و توأم با موفقيت قرار بده ، و آغاز و انجام كارم را مقرون با سعادت و سلامت ساز .
2 - عَنْ سُماعَةِ بْنِ مَهْرانَ ، عَنْ أَبي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - قالَ : قُلْتُ لَهُ : لِلشُّكْرِ حَدٌّ إِذا فَعَلَهُ الرَّجُلُ كانَ شاكِراً ؟
قالَ : نَعَمْ .
قُلْتُ : وَما هُوَ ؟
قالَ : أَلْحَمْدُ لِلَّهِ عَلى كُلِّ نِعْمَةٍ أَنْعَمَها عَلَيَّ ، وَإِنْ كانَ لَكُمْ فيما أَنْعَمَ عَلَيْهِ حَقٌّ أَدَّاهُ « 1 » .
2 - سماعة بن مهران گويد : به امام صادق - عليه السلام - عرض كردم : آيا شكر حدّى دارد كه هرگاه انسان آن را بجا آورد شكرگزار محسوب مىشود ؟
حضرت فرمود : آرى .
عرض كردم : حدّ آن چيست ؟
حضرت فرمود : اينكه بگوئى : سپاس مىگويم خداى را بر هر نعمتى كه بر من ارزانى داشت .
هامش
( 1 ) - تفسير العياشى : ج 1 ص 67 ، بحار الانوار ج 9 ص 212 ح 14 .