تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
فَقالَ : إِنّي أَخافُ أَنْ تَكْفُرُوا ، إِنَّ مِنْ أَشَدِّ مَاافْتَرَضَ اللَّهُ عَلى خَلْقِه ثَلاثاً : إِنْصافُ الْمَرْءِ مِنْ نَفْسِه ، حَتّى لا يَرْضى لِأَخيهِ مِنْ نَفْسِه إِلَّا بِما يَرْضى لِنَفْسِه مِنْهُ . وَمُواساةُ الْأَخِ فِيالْمالِ . وَذِكْرُ اللهِ عَلى كُلِّ حالٍ ، لَيْسَ سُبْحانَ اللَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلكِنْ عِنْدَ ما حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَيَدَعَهُ . « 1 »

حقّ مسلمان بر مسلمان ديگر چيست ؟

عبدالاعلى بن اعين گويد : اصحابمان براى امام صادق - عليه السلام - نامه نوشتند كه در آن سؤالاتى كرده بودند ، و از من خواستند تا از حضرتش در بارهء حق مسلمان بر برادر مسلمانش سؤال كنم . من سؤال نمودم ولى حضرت پاسخ نداد . هنگامى كه براى خدا حافظى نزد حضرت آمدم عرض كردم : سؤالى كردم به من پاسخ نداديد . حضرت فرمود : من مىترسم كه كافر شويد ، همانا سخت‌ترين چيزى كه خداوند بر بندگانش واجب كرده است سه چيز است : 1 - انصاف مرد از خودش به حدّى كه راضى نشود براى برادرش از خودش مگر به آنچه براى خود از او راضى مىشود . 2 - و مواسات با برادر مسلمانش در مال . 3 - و ياد خدا در تمامى اوقات و احوال . ( و ذكر ) گفتن : سبحان الله ، و الحمد لله نيست ، ( بلكه ذكر آن است ) كه هرگاه به حرامى بر مىخورد آن را رها كند ، و به آن دست نيازد .
هامش
( 1 ) - الكافى : ج 2 ص 170 ، بحارالأنوار : ج 71 ص 242 ح 41 .