قالَ : لا تَطْغُوا فِي الْإِمامِ بِالْعِصْيانِ وَالْخِلافِ .
قُلْتُ :
وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ
.
قالَ : أَطِيعُوا الْإِمامَ بِالْعَدْلِ وَلا تَبْخَسُوهُ مِنْ حَقِّهِ .
قُلْتُ : قَوْلُهُ :
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ . . . ؟
قالَ : أَيْ : بِأَيِّ نِعْمَتي تُكَذِّبانِ ؟ بِمُحَمَّدٍ أَمْ بِعَليٍّ ؟ فَبِهِما أَنْعَمْتُ عَلَى الْعِبادِ . « 1 »
تاويل اين فرمايش خدا : « و ستاره و گياه ( يا درخت ) براى او سجده مىكنند » چيست ؟
داوود رقّى گويد : از امام صادق - عليه السلام - در بارهء تأويل و معنى فرمايش خدا : « خورشيد و ماه با حساب منظمى مىگردند » سؤال نمودم .
فرمود : اى داوود ؛ از مطلب خاصى سؤال كردى پس قناعت كن به جوابى كه به تو داده مىشود ، آفتاب و ماه دو نشانه و آيه از آيات خدا مىباشند ، كه به امر خدا جريان دارد ، سپس خداوند به آن دو مثال زد از براى كسى كه بر عليه ما انقلاب ( وكودتا ) كرد ، و حرمت ما را مورد تجاوز قرار داد ، و به حق ما ظلم و ستم نمود .
داوود گفت : معنى : « آن دو با حساب منظمى مىگردند » چيست ؟
فرمود : آن دو در عذاب من هستند .
داوود گويد : گفتم : « و ستاره و گياه ( يا درخت ) براى او سجده مىكنند » چه معنى مىدهد ؟
فرمود : « ستاره » رسول خدا - صلّىاللَّه عليه وآله وسلّم - است ، و « درخت »
هامش
( 1 ) - كنز الفوائد : 319 ، بحار الأنوار : ج 24 ص 309 ح 12 .