حضرت فرمود : كسى كه امامى كه از جانب خدا تعيين شده است منكر شود و از او و دين او دورى جويد ، او كافر و مرتدّ از اسلام است ، زيرا امام از جانب خدا است ، و دين او دين خدا است . و كسى كه از دين خدا دورى جويد در اين حال خونش مباح است مگر اين كه برگشته يا از عقيدهء خود به سوى خدا توبه نمايد .
120 / 120 - عن عبداللَّه بن سليمان قال : كنت عند أبي جعفر عليه السلام فقال له رجل من أهل البصرة - يقال : عثمان الأعمى - : إنّ الحسن البصري يزعم أنّ الّذين يكتمون العلم تؤذي ريح بطونهم من يدخل النّار .
فقال أبو جعفر عليه السلام : فهلك إذاً مؤمن آل فرعون ، واللَّه مدحه بذلك ، و ما زال العلم مكتوماً منذ بعث اللَّه عزّ وجلّ رسوله نوحاً ، فليذهب الحسن يميناً وشمالًا فواللَّه ما يوجد العلم إلّا هاهنا .
وكان عليه السلام يقول : محنة النّاس علينا عظيمة ، إن دعوناهم لم يجيبونا ، وإن تركناهم لم يهتدوا بغيرنا « 1 » .
عبداللَّه بن سليمان گويد : در محضر با سعادت امام باقر عليه السلام شرف حضور داشتم ، مردى از اهل بصره « بنام عثمان اعمى » به او گفت : حسن بصرى اعتقاد دارد كه كسانى كه علم را كتمان مىنمايند روز قيامت بوى گند شكم آنها اهل دوزخ را آزار مىدهد .
امام باقر عليه السلام فرمود : اگر اعتقاد او درست باشد ! پس مؤمن آل فرعون هلاك شده ، در حالى كه خداوند او را به جهت كتمان مدح فرموده است . و همواره از زمانى كه خداى متعال حضرت نوح را به پيامبرى برانگيخته علم مكتوم بوده است ، حسن بصرى مىخواهد به راست يا چپ برود ، سوگند به خدا ؛ علم و دانشى جز اينجا ( نزد ما ) نخواهد يافت .
و حضرت مىفرمود : رنج و محنتِ مردم در نزد ما زياد است ، اگر دعوتشان كنيم اجابت نمىكنند ، و اگر رهايشان نماييم به غير ما هدايت نمىشوند .
121 / 121 - إبراهيم بن هاشم ، عن يحيى بن أبي عمران ، عن يونس ، عن هشام ابن الحكم ،
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : ج 23 ص 101 ح 7 ، عن الاحتجاج .