آن گاه با دست به امام حسين عليه السلام اشاره كرد و گفت اين نوادهء تو در ميان گروهى از ذريه و اهل بيت تو و خوبان امتت در كنار رود فرات در سرزمينى كه كربلا ناميده مىشود به قتل مىرسد . براى اين ، كربلا ناميده مىشود كه گرفتارى و بلا از جانب دشمنانت و دشمنان ذريهات بسيار زياد است ، در آن روزى كه گرفتارى ، حسرت و اندوهش پايان نمىيابد .
آن جا پاكترين مكانها در روى زمين و داراى حرمتى بزرگ است و آن جا از زمينهاى بهشت برين است .
در آن روزى كه نوادهء تو و خانوادهاش كشته مىشوند و لشكر كفر آن ها را احاطه كردهاند به خاطر خشم از رفتارى كه با تو - اى محمد ! - و ذريّه تو مىشود و به خاطر بزرگ بودن جايگاه تو در نزدشان و شكستن حريم تو و شرّى كه از جانب آن ها به ذريه و اهل بيتت مىرسد ؛ زمين از چهار طرف مىلرزد ، كوهها صاف و درياها طوفانى و موّاج مىگردد و اهل آسمانها به جنب و جوش در مىآيند . هيچ چيزى در هستى باقى نمىماند مگر اين كه از خداوند اجازه يارى رساندن به اهل بيت ضعيف و مظلومت را مىخواهند ؛ همان اهل بيتى كه بعد از تو حجّت خدا بر مخلوقاتش هستند .
خداوند در اين حال به آسمانها ، زمين ، كوهها ، درياها و هر آنچه در آنهاست اين گونه وحى مىفرستد : همانا من خداى حاكم و توانايى هستم كه هيچ گريزى از آن وجود ندارد و هيچ مانع و عاملى او را ناتوان نمىگرداند و من بر يارى و انتقام قادر هستم و به عزّت و جلالم سوگند ! هر كسى كه رسول و برگزيدهام را بترساند و در حقش ظلم كند و حريمش را شكست و عترت و خانوادهاش را كشت و پيمانش را شكست و به اهل بيتش ستم كرد ، به شدت مجازات خواهم كرد ؛ عذابى كنم كه هيچ كس از اهل عالم را اين چنين عذاب نكرده باشم .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 91
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٩١