اسرافيل نيز مىميرد و به همان حال ، هستى باقى مىماند تا آن مقدارى كه خدا بخواهد .
آن گاه خداوند به آسمانها فرمان مىدهد كه به سرعت به هم ريخته شوند و كوهها به حركت در آيند . اين همان قول خداى متعال است كه مىفرمايد : « روزى كه كوهها صاف مىشود و زمين به زمينى تبديل مىشود » .
يعنى در روى آن ، گناه آشكارى انجام نگرفته و در روى آن ديگر نه كوهى است و نه گياهى ، همان طورى كه اولين بار خداوند آن را پهن كرده و گسترانده بود و عرش بر روى آب قرار مىگيرد ، همان طورى كه در ابتدا چنين بوده و به عظمت و قدرت خدا متّكى بوده است .
امام عليه السلام فرمودند : در آن هنگام خداى جبّارِ عزيزِ بلند مرتبه با صداى بلندى كه تمام اقطار آسمانها و زمينها آن را مىشوند فرياد مىزند :
پادشاهى و قدرت امروز براى كيست ؟
هيچ جواب دهندهاى جوابش را نمىدهد .
در آن هنگام خداى جبار عزيزِ بلند مرتبه خودش به خود جواب مىدهد :
براى خداى قدرتمند است و من بر همه آفريدهها قدرت و چيرگى دارم و من آن ها را ميراندم ؛ من همان خدايى هستم كه هيچ خدايى جز من نيست و يگانه اى هستم كه شريكى و وزيرى ندارم . من با دست قدرت خودم خلق را آفريدم ، و با اراده و مشيتم مىميرانم و به قدرت خودم آن ها را زنده مىكنم .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٦٣