سپس حرص و طمع و آن نافرمانى آدم و حوّا بود ، هنگامى كه خداوند بلند مرتبه به آن دو فرمود : « هر چه دوست داريد بخوريد ، ولى به اين درخت نزديك نشويد تا مبادا از ستمگران شويد » .
پس چيزى را كه به آن نياز نداشتند گرفتند . پس آن صفت ( دنبال چيزى كه به آن نياز ندارند ) تا روز قيامت به نسلشان انتقال يافت ؛ چرا كه بيشترين درخواست فرزند آدم از چيزى است كه به آن نياز ندارد .
سپس حسادت مىباشد و آن نافرمانى فرزند آدم ( قابيل ) است هنگامى كه به برادرش حسد ورزيد و او را كشت .
پس از حسد جدا شد علاقه به زنان ، علاقه به دنيا و رياستطلبى ، علاقه به راحتى و سخن پردازى و علاقه به بزرگى و مال اندوزى . پس اينها هفت صفت هستند كه همگى در علاقه به دنيا جمع شدهاند . به همين خاطر پيامبران و دانمشندان بعد از شناخت ، علاقه به دنيا را سرآمد همه گناهان مىدانند و دنيا دو نوع است : دنيايى كه براى رشد و آگاهى است و دنيايى كه مورد لعن واقع شده است .
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام سجاد ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 301
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٣٠١