فَقالَ الرَّجُلُ : قَدِ اكْتَفَيْتُ بِذَلِكَ .
فَمَضى إِلى أَهْلِه ؛ فَإِذاً بَيْنَ قَوْمِه حَرْبٌ ، قَدْ قامُوا صُفُوفاً وَ لَبِسُوا السِّلاحَ ؛ فَلَمّا رَأى ذلِكَ ، لَبِسَ سِلاحَهُ ثُمَّ قامَ مَعَهُمْ ، ثُمَّ ذَكَرَ قَوْلَ رَسُولِاللَّهِ صلى الله عليه و آله : « لا تَغْضَبْ » ، فَرَمَى السِّلاحَ ثُمَّ جاءَ يَمْشِي إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ هُمْ عَدوُّ قَوْمِه ، فَقالَ : يا هؤُلاءِ ! ما كانَتْ لَكُمْ مِنْ جَراحَةٍ أَوْ قَتْلٍ أَوْ ضَرْبٍ لَيْسَ فِيهِ أَثَرٌ ، فَعَلَيَّ فِي مالِي ، أَنَا أُوْفيكُمُوهُ .
فَقالَ الْقَوْمُ : فَما كانَ فَهُوَ لَكُمْ ، نَحْنُ أَوْلى بِذَلِكَ مِنْكُمْ .
قالَ : فَاصْطَلَحَ الْقَوْمُ وَ ذَهَبَ الْغَضَبُ « 1 » .
چه كنم كه گناه نكنم ؟
از معلى بن خنيس از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : مردى به پيامبراكرم صلى الله عليه و آله گفت : اى پيامبر خدا ! به من كارى ياد بده كه گناه نكنم ؟
حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : برو و هيچگاه غضب نكن .
آن مرد گفت : همين مطلب براى من كافى است .
او به طرف خانهء خود رفت ؛ ناگهان با كشمش و جنگى بين افراد قبيلهء خود مواجه شد ؛ و ديد كه چگونه دوطرف نزاع ، مقابل همديگر صف آرايى و لباس رزم به تن كردهاند ؛ او هنگامى كه اين منظره را ديد ، خود نيز لباس رزم به تن كرد و در كنار يكى از دو گروه ايستاد ، ولى ناگهان به ياد سفارش پيامبر صلى الله عليه و آله افتاد كه فرمود : غضب نكن ، لذا فوراً سلاح به زمين انداخت و به سوى آن گروهى كه طرف ديگر نزاع است رفت و به آنان گفت : من آماده است تا هر جراحت ، يا قتلى يا ضربى كه بر كسى از آنها وارد شده است را جبران كند و ديهء آن را پرداخت كند .
آن جماعت گفتند : ما هرچه را كه ازناحيهء شما وارد شده است عفو و از آن
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 22 ، ص 84 ، ح 35 ، عن أصول الكافيّ .