2 / 25 : نشست و برخاست با پادشاه ستمگر
1728 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه ديدى كه دانشمند با پادشاه نشست و برخاست بسيار مىكند ، بدان كه دزد است .
1729 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمانروايانى را كه با دانشمندان نشست و برخاست مى كنند دوست مى دارد و بى گمان خداوند دانشمندانى راكه با فرمانروايان نشست و برخاست مى كنند دشمن مى دارد ؛ چون دانشمندان با فرمانروايان بنشينند ، شيفته دنيا گردند و چون فرمانروايان با دانشمندان بنشينند ، به آخرت راغب شوند .
1730 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فقيهان امناى پيامبران اند ؛ تا آن گاه كه در دنيا داخل نشوند . گفته شد : اى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ! دخول آنان در دنيا چه معنايى دارد ؟ فرمود : يعنى پيروى پادشاه ، و چون اين كنند ، از آنان بر دينتان بترسيد .
1731 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشمندان امينان پيامبر بر بندگان خدايند ، تا آن گاه كه با پادشاهان در ستمگريشان در نياميزند . آن گاه كه چنين كنند ، به پيامبر خيانت كرده اند ؛ پس از آنان برحذر باشيد و كناره گيريد .
1732 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به زودى گروهى از امّتم در دين تفقّه مى ورزند و قرآن مى خوانند و مى گويند : نزد فرمانروايان مى رويم و از دنيايشان بهره مى بريم و در دينمان از آنان كناره مى گيريم و اين گونه نمى گردد ؛ همان گونه كه از خار جز تيغ چيده نشود ، از نزديكى به آنان چيزى چيده نشود جز . . . . محمّد بن الصباح مى گويد : گويى منظورش خطايا باشد .
1733 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بى گمان منفورترين خلق نزد خداوند عز و جل ، دانشمندى است كه به ديدار كارگزاران مى رود .
1734 : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ دانشمندى نيست كه با خواست خود نزد قدرتمندى بيايد ، جز آنكه با او در هر گونه كيفرى كه در آتش دوزخ مى بيند ، شريك است .