شرح
در اين بخش از « زيارت جامعه » ، پيروان اهل بيت عليهم السلام ، در زيارت مزار آنان ، بيزارى خود را نسبت به كسانى كه دوستى با آنان و پيروى آنها ، بزرگترين گناه و موجب رفتن به دوزخ است ، اعلام مىنمايند ، چه دشمن اهل بيت عليهم السلام باشند ، و چه با آنان دشمنى نكنند .
وجوب بيزارى از دشمنان اهل بيت عليهم السلام
بيزارى جُستن از دشمنان خدا ، از مهمترين اركان ايمان است . در حديثى از امام صادق عليه السلام ، آمده است : روزى پيامبر صلى الله عليه و آله از يارانش پرسيد : « استوارترين دستاويز ايمان چيست ؟ » .
در پاسخ اين پرسش ، هر كس پاسخى داد . يكى گفت : روزه . ديگرى گفت : حج و عمره . فرد ديگرى گفت : جهاد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود :
لِكُلِّ ما قُلتُم فَضلٌ وَ لَيسَ بِهِ ، وَ لكِن أوْثَقُ عُرَى الإيمانِ الحُبُّ فِي اللَّهِ وَ البُغضُ فِى اللَّهِ وَ تَوالي ( تَوَلّي ) أولياءِ اللَّهِ والتبرّى مِن أعداءِ اللَّهِ . « 1 »
هر آنچه گفتيد ، فضيلتى دارد ، امّا [ مقصود من ] آن نيست . ليكن استوارترين دستاويز ايمان ، دوستى در راه خدا و دشمنى در راه خدا ، و دوستى كردن با دوستان خدا و بيزارى جُستن از دشمنان خداست .
اصولًا دوستى با خدا و دوستان خدا ، بدون بيزارى جستن از دشمنان آنان ، امكانپذير نيست ، چنان كه در مصباح الشريعة آمده است :
أصلُ الحُبِّ التَّبَرِّى عَن سِوَى المَحبُوبِ . « 2 »
ريشهء دوستى ، بيزارى از غير محبوب است .
بر اين اساس ، بيزارى جستن از دشمنان اهل بيت عليهم السلام ، لازمهء دوستى اهل بيت عليهم السلام و يكى از مهمترين و اصلىترين اركان ايمان است . چنين است كه از امام على عليه السلام روايت شده كه فرمود :
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 125 ، ح 6 .
( 2 ) . مصباح الشريعة ، ص 527 .