( 4 ) : وَ مَهْبِطَ الْوَحْى .
و محلّ فرود وحى . . .
توضيح واژهها
مَهبِط : اسم مكان ، به معناى محلّ فرود ، خاستگاه . « 1 »
الوَحْى : وحى ، الهام ، اشاره ، سخن گفتن پنهانى . « 2 »
شرح
در عبارت « مَهْبِط الوَحْى » ، واژهء وحى ، اهمّيت ويژهاى دارد ؛ زيرا در بيشتر موارد ، وحى با پيامبر ، همراه است و به كار بردن « مَهْبِط الوَحْى » براى خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله ، پرسشهاى گوناگونى را به وجود مىآورد . نخستين پرسش ، آن است كه زمينيان ، با رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله از وحى ، محروم شدند . پس چگونه امامان را « محلّ فرود وحى » بخوانيم ؟
بررسى اقسام وحى ، پاسخى به پرسش ياد شده است :
اقسام وحى در قرآن
وحى ، در قرآن به معناى ارتباط پيامبر الهى با غيب و نهان است . درنگى در كاربردهاى وحى در قرآن ، ما را به چندين معناى وحى ، رهنمون مىسازد : وحى خاص ، وحى عام ، و وحى اعم ، كه توضيح هر يك ، خواهد آمد .
1 . وحى خاص
اين نوع از وحى ، عبارت است از انتقال پيام الهى در زمينهء احكام و قوانين مورد
هامش
( 1 ) . « الهبوط : نقيض الصعود » ( لسان العرب ، ج 7 ، ص 421 ) .
( 2 ) . « الوحى : الإشارة و الكتابة و الرِّسالة والإلهام والكلام الخفى و كلّ ما ألقيته إلى غيرك » ( لسان العرب ، ج 15 ، ص 379 ) .