نسخهاى در واتيكان به شماره 1208 دارد . « 1 » وى از متكلّمان نامدار اهل سنّت است .
7 . الأربعون حديثاً فى المهدى ، ابو نعيم احمد بن عبد اللَّه اصفهانى ( م 430 ق ) .
از اين رساله ؛ نسخه خطّى در نجف و قم موجود است و برخى مؤلّفان چون سيوطى ، اربلى ، بحرانى و ديگران ، آن را به صورت كامل در كتب خود آوردهاند .
اين رساله در قرن دهم توسط مقدّس اردبيلى ( م 993 ق ) و ابو الحسن على بن حسن زوارهاى ( م ح 947 ق ) ، ترجمه شده است . در دورهء معاصر نيز حجّت بلاغى ، آن را ترجمه كرده است . « 2 » اين كتاب با تحقيق على جلالى باقر در نشريهء تراثنا ( ش 77 ) به چاپ رسيده است .
وى از عالمان اهل سنّت است .
8 . المقنع فى الغيبة .
اين كتاب ، نخست به صورت رساله در مجلهء تراثنا « 3 » به چاپ رسيد و سپس به صورت مستقل در سال 1416 ق توسط مؤسسهء آل البيت چاپ شد .
سيّد مرتضى در اين كتاب ، امامت مهدى عليه السلام را بر پايهء دو اصل « لزوم عقلى امامت » و « لزوم عقلى عصمت امام » اثبات مىكند و در ادامه ، از حكمت و فلسفهء غيبت سخن مىگويد و تفاوت غيبت با عدم وجود را بيان مىكند .
در پايان اين كتاب ، رسالهاى مختصر با عنوان « كتاب الزيادة المكمّل بها كتاب المقنع » از سيّد مرتضى آورده شده كه برخى از زواياى غيبت را روشن مىكند .
9 . مسألة وجيزة فى الغيبة .
اين اثر در سال 1955 م در بغداد چاپ شد و ترجمهء فارسى آن به قلم سيد حسن
هامش
( 1 ) . كتابنامهء حضرت مهدى عليه السلام : ج 2 ص 641 .
( 2 ) . همان : ج 1 ص 75 و 228 و 241 .
( 3 ) . تراثنا : ش 27 ، س 1412 ق .