تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 327

مساهمون:

ص٣٢٧
يك تن ، از قبرس يك تن ، از بِلبيس « 1 » يك تن ، از دِمياط يك تن ، از اسوان « 2 » يك تن ، از فُسطاط چهار تن ، از قيروان دو تن ، از نواحى كرمان سه تن ، از قزوين دو تن ، از همدان چهار تن ، از مغان يك تن ، از بَدو يك تن ، از خِلاط « 3 » يك تن ، از جابرَوان « 4 » سه تن ، از نوا يك تن ، از سِنجار « 5 » يك تن ، از قالىقلا يك تن ، از سُمَيساط « 6 » يك تن ، از نصيبين يك تن ، از موصل « 7 » يك تن ، از تلّ موزن « 8 » دو تن ، از رُها « 9 » يك تن ، از حرّان دو تن ، از باغه « 10 » يك تن ، از قابس « 11 » يك تن ، از صنعا دو تن ، از مازن « 12 » يك تن ، از طرابلس دو تن ، از قُلزُم « 13 » دو تن ، از قُبّه « 14 » يك تن ، از وادى القرى « 15 » يك تن ، از خيبر « 16 » يك تن ، از بدا « 17 » يك تن ، از جار « 18 »
هامش
( 1 ) . بلبيس ، نام شهرى در ده فرسنگى فسطاط مصر به راه شام است . ( 2 ) . اسوان ، شهرى بزرگ پايان صعيد مصر و آغاز كشور نوبه بر كنار خاور نيل در اقليم دوم كه بر جانب جنوب اين شهر ، كوهى بود كه رود نيل از دهن اين كوه بيرون مىآمد . ( 3 ) . خلاط ، شهرى است بزرگ و مشهور و قصبهء بلاد ارمينيه است . ( 4 ) . جابروان ، شهرى در آذربايجان و نزديك تبريز است . ( 5 ) . سنجار ، شهرى است مشهور از ولايت جزيره ، نزديك موصل و نصيبين . ( 6 ) . سميساط ، شهرى در كنار فرات در بخش شهرهاى روم است . ( 7 ) . موصل ، شهرى بزرگ و مشهور در كنار دجله در طرف غربى است . ( 8 ) . تَلّ موزن ، شهرى است كهن ميان « رأس عين » و « سروج » . ( 9 ) . رها ، در كنار راه موصل به سوى شام و روم است . ( 10 ) . باغه ، شهرى در اندلس است . ( 11 ) . قابس ، شهرى ميان طرابلس و سفاقس در ساحل دريا كه در آن ، نخلستان و باغ است و در مغرب طرابلس‌غربى قرار دارد . ( 12 ) . مازن ، آبى معروف است . ( 13 ) . قُلزُم ، شهركى كوچك بر ساحل درياى يمن از جانب مصر است و اين دريا به اين موضع ، مشهور است . ( 14 ) . قُبّه ، فضاى باز و عمومى كنار كوفه را گويند . ( 15 ) . وادى القرى ، سرزمينى بين مدينه و شام ، از توابع مدينه و داراى روستاهاى بسيار است . ( 16 ) . خيبر ، قلاعى در نزديكى مدينه ، به طرف شام است . ( 17 ) . بَدا ، دهى در كنار دريا و متّصل به شام است . ( 18 ) . جار ، بندرى قديمى در ساحل درياى سرخ بوده و امروزه به جاى آن ، مكانى است كه به نام « رايس » معروف است و در غرب شهر بدر قرار دارد و آب شيرين آن از بدر تأمين مىشود . برخى محقّقان معتقدند كه بندر جار در محلّ بندر « البريكه » ، واقع در بين رايس و ينبع ، جاى داشته است .