2 / 16 خورشيدگرفتى و ماهگرفتگى در ماه رمضان
1356 . الكافى - با سندش به نقل از بدر بن خليل ازدى - : نزد امام باقر عليه السلام نشسته بودم كه فرمود : « دو نشانه ، پيش از قيام قائم روى مىدهند كه از روزگار هبوط آدم عليه السلام به زمين تا كنون ، اتّفاق نيفتادهاند : خورشيد گرفتگى در نيمهء ماه رمضان و ماه گرفتگى در آخر آن » .
مردى گفت : اى فرزند پيامبر خدا ! روال طبيعى ، اين است كه خورشيد در آخر ماه مىگيرد و ماه در نيمهء آن !
امام باقر عليه السلام فرمود : « من مىدانم چه مىگويم ؛ ولى آن دو ، نشانهاى هستند كه از زمان هبوط آدم عليه السلام روى ندادهاند » . « 1 »
1357 . سنن الدار قطنى - با سندش به نقل از جابر - : امام باقر عليه السلام فرمود : « براى مهدى ما ، دو نشانه است كه از زمان آفرينش آسمانها و زمين ، روى ندادهاند : ماه در نخستين شب رمضان و خورشيد در نيمهء آن مىگيرد كه از هنگامى كه خداوند ، آسمانها و زمين را آفريده است ، تا كنون روى نداده است » . « 2 »
1358 . كمال الدين - با سندش به نقل از وَرد - : امام باقر عليه السلام فرمود : « دو چيز ، پيش از اين امر ( قيام ) ، روى مىدهد : ماهگرفتگى در پنج [ شب مانده به آخر آن ] « 3 » و خورشيدگرفتگى در پانزدهم و اين از هنگام هبوط آدم عليه السلام به زمين تا آن زمان نبوده است و
هامش
( 1 ) . الكافى : ج 8 ص 212 ح 258 ، الغيبة ، طوسى : ص 444 ح 439 ، الغيبة ، نعمانى : ص 271 ح 45 ، الخرائج و الجرائح : ج 3 ص 1158 ( با عبارت مشابه ) ، بحار الأنوار : ج 58 ص 153 .
( 2 ) . سنن الدارقطنى : ج 2 ص 65 ح 10 .
( 3 ) . خسوف در ميانهء ماه و كسوف در اواخر ماه است و به قرينهء حديث بعدى و حديث نخست اين بخش ، پنجشب مانده به آخر ماه و نه پنج شب گذشته از آن به متن افزوده شد .