آيات :
« وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . »
« 1 »
مىگويند : اين وعده ، كِى محقّق مىشود ، اگر راست مىگوييد ؟ » .
« أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ . »
« 2 »
به آنان كه جنگ بر ايشان تحميل مىشود ، اجازهء جهاد داده شد ؛ زيرا به آنها ستم شده است ؛ و خدا بر يارى آنها ، كاملًا تواناست » .
« قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ . »
« 3 »
بگو : اگر آبِ در دسترس شما فرو رود ، چه كسى آب گوارا برايتان مىآورد ؟ » .
وَ النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى . « 4 »
و سوگند به روز ، چون جلوهگرى آغازد » .
« وَ النَّهارِ إِذا جَلَّاها . »
« 5 »
و سوگند به روز ، آن گاه كه روشن مىشود » .
« حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ . »
« 6 »
تا وقتى آنچه را وعده داده مىشوند ، ببينند يا عذاب و يا رستاخير را » .
بديهى است تنها در صورتى مىتوان اين گونه آيات را بر خلاف ظاهر آنها ، اشاره به حكومت جهانى امام مهدى عليه السلام دانست كه حديث معتبرى بر اين معنا دلالت نمايد ؛ ليكن اسناد بسيارى از احاديثى كه مربوط به اين دسته از آيات مىشوند ، از اعتبار لازم برخوردار نيستند . از اين رو تفسير و يا تأويل اين آيات به
هامش
( 1 ) . يونس : آيهء 48 ، نمل : آيهء 71 ، سبأ : آيهء 29 ، يس : آيهء 48 ، ملك : آيهء 25 .
( 2 ) . حج : آيهء 39 .
( 3 ) . ملك : آيهء 31 .
( 4 ) . ليل : 2 .
( 5 ) . شمس : آيهء 3 .
( 6 ) . مريم : آيهء 75 .