تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكمت نامه جوان ( فارسى ) — صفحة 41

مساهمون:

ص٤١

فصل يكم : بهار زندگى

1 / 1 ارزش جوانى

قرآن

( خداست آن كس كه شما را ابتدا ناتوان آفريد ، آنگاه ، پس از ناتوانى ، قوّت بخشيد ، سپس بعد از قوّت ، ناتوانى و پيرى داد . هر چه بخواهد ، مىآفريند ، و هموست داناى توانا ) . ( او همان كسى است كه شما را از خاكى آفريد ، سپس از نطفه‌اى ، آنگاه از علقه‌اى ، و بعد شما را [ به صورت ] كودكى برمىآورد ، تا به كمال قوّت خود برسيد ) .

حديث

1 . امام على عليه السلام : ارزش چهار چيز را جز چهار گروه نمىشناسند : [ ارزش ] جوانى را جز پيران نمىشناسند ؛ « 1 » [ ارزش ] آرامش ( آسايش ) را جز گرفتاران نمىشناسند ؛ [ ارزش ] سلامت را جز بيماران نمىشناسند ، و [ ارزش ] زندگى را جز مُردگان نمىدانند .

هامش
( 1 ) مَثَل حكيمانه‌اى مىگويد : « آه ! اى كاش ، جوان مىدانست و آه ! اى كاش ، پير مىتوانست » . از بدى روزگار اين است كه به ما حكمت نمىآموزد ، جز در دوران پيرى كه جوانى را از ما مىگيرد . در جوانى ، توان بر انجام دادن كار داريم ، ولى نمىدانيم چه كارى را به انجام برسانيم و در پيرى ، ناتوان از انجام دادن كاريم ، ولى مىدانيم چه بايد انجام دهيم !