خطر ديگرى كه جوانان مسلمان را تهديد مىكند و قرآن و حديث نسبت به آن هشدار داده‌اند ، آفات فرهنگى و سياسى است . در قرن يكم هجرى ، مكتب « غاليان » ، يعنى كسانى كه مدّعى ربوبيت پيشوايان دين بودند و همچنين مكتب « مُرجِئه » ، يعنى كسانى كه ايمانِ تنها را براى نجات انسان ، كافى مىدانستند و عملًا اباحيگرى را ترويج مىكردند ، « 1 » براى جوانان جاذبه داشت كه احاديث اسلامى نسبت به آن هشدار داده‌اند ؛ « 2 » امّا در عصر ما جريان‌هاى فرهنگى و سياسى فراوانى با جاذبه‌هاى گوناگون ، توسّط شيّادانِ سياسى و اقتصادى ، براى فريب دادن جوانان ، ساخته و پرداخته شده است كه از يك سو ، جوانان بايد بسيار هشيار باشند كه در دام آنها نيفتند و از سوى ديگر ، رهبران فرهنگى و سياسى جامعه اسلامى بايد براى ارتقاى سطح فرهنگى و تقويت شعور سياسى جوانان ، برنامه‌ريزى جدّى كنند . آيات و احاديثى كه در فصل هفتم از بخش سومِ حكمت‌نامه درباره آسيب‌هاى فرهنگى و سياسى آمده‌اند ، جهت پيشگيرى از اين آسيب‌ها ، چهار پيام مهم براى جوانان دارند : 1 . هشدار در مورد آسيب‌هاى فرهنگى و سياسى ؛ 2 . ضرورتِ تقويت آگاهىهاى فرهنگى و سياسى ؛ 3 . اجتناب از شخصيت‌گرايى و پيروى كوركورانه فرهنگى و سياسى ؛ 4 . مخالفت با رهبران فرهنگى و سياسى ناشايسته .