حديث
414 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سُسترأى و دهن بين مباشيد كه بگوييد : « اگر مردمْ خوبى كردند ، خوبى مىكنيم ، و اگر ستم كردند ، ستم مىكنيم » ؛ ليكن خود را چنين آماده كنيد كه اگر مردم نيكى كردند ، نيكى كنيد ، و اگر بدى كردند ، ستم نكنيد .
415 . نهج البلاغة به نقل از كميل بن زياد : اميرمؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام ، دست مرا گرفت و به سمت صحرا بُرد . چون بدان جا رسيد ، آهى بلند كشيد و فرمود : « اى كميل ! اين دلها ظرفهايى است و بهترينِ آنها ، نگاهدارندهترينِ آنهاست . پس آنچه مىگويم ، از من به خاطر بدار . مردم ، سه دستهاند : عالم ربّانى ( خدا گونه ) ، دانشجوىِ در راه رستگارى ، و فرومايگانى رونده به چپ و راست كه پىِ هر بانگى را مىگيرند و با هر بادى به سويى مىخزند ؛ كسانى كه نه از روشنى دانش ، فروغى يافتند ، و نه به سوى پناهگاهى استوار ، شتافتند .
416 . امام صادق عليه السلام به مردى از يارانش : سُسترأى و دهنبين مباش ، كه بگويى : « من با مردمم » و « من يكى از مردمم » .
417 . الكافى به نقل از ابو حمزه ثُمالى : امام صادق عليه السلام به من فرمود : « بپرهيز از رياستطلبى ، و بپرهيز از اين كه دنبالهروِ مردان ( شخصيّتهاى برجسته ) باشى » .
گفتم : جانم فدايت ! رياستطلبى را دانستم ؛ امّا اين كه از مردانْ دنباله روى كنم ، دو سومِ آنچه در دست من است ، از در پىِ مردان [ ى مانند شما ] رفتن است .
فرمود : « مراد ، اين نيست كه فهميدى ؛ [ بلكه اين است : ] بپرهيز از اين كه كسى را بدون حجّت ، امام قرار دهى و هر چه مىگويد ، او را تصديق كنى » .
418 . تحف العقول به نقل از فضل بن يونس : امام كاظم عليه السلام به من فرمود : « خير برسان ، و خير بگو ، و " إمَّعَه " مباش » .