بزرگ كربلا و نجف ( مانند : محمّد مهدى فتونى عاملى نجفى ، محمّد باقر هزار جريبى و محمّد باقر بن محمّد اكمل بهبهانى ) درس خواند . سپس به تبريز بازگشت و به وعظ و خطابه پرداخت و امامت جماعت را بر عهده گرفت و مدّتى در شيراز ، قاضى لشكر كريمخان بود . وى در حدود سال 1208 ق ، در قزوين درگذشت . از آثار اوست :
- الشفا فى أخبار آل المصطفى ( جامع حديثى بزرگ )
- الشافى الجامع بين « البحار » و « الوافى » . « 1 »
فضلعلى بيگ بن شاهوردى بن خلف توشمالباشى ( ق 12 ق )
وى ، شاگرد علّامهء مجلسى است و از مجلسى ، سيّد ماجد بن هاشم بحرانى و شيخ محمّد بن حسن صاحب معالم ، روايت نقل مىكند . برخى از شهرت او به « توشمالباشى » كه در دربار صفويان ، مقام رئيس مباشران مطبخ يا خوانسالار عالى شاه ايران بود ، احتمال دادهاند كه وى خوانسالارى دربار صفوى را به عهده داشته است .
از آثار اوست :
- الأوفى ( جامع بزرگ حديثى )
- تبصرة الأعياد السليمانية ( در آداب مستحبّات به مربوط به اعياد )
- كنز الحق ( شامل دعاهاى الأوفى )
- مصباح الهدى ( تلخيص كنز الحق )
- العروة الوثقى ( تلخيص مصباح الهدى به فارسى )
- مقاليد الفلاح ( مختصر مصباح الهدى با حذف اسانيد )
هامش
( 1 ) . أعيان الشيعة ، ج 9 ، ص 333 ؛ الذريعة ، ج 14 ، ص 199 ؛ مفاخر ، ج 1 ، ص 116 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 581 .