تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 323

مساهمون:

ص٣٢٣
- سبب الاختلاف فى الأخبار و بيان طريق جمعها - شرح بعض خطب أمير المؤمنين عليه السلام - شرح حديث « معنى الصَّمَد » - شرح حديث « عرفت اللَّه بفسخ العزائم » - شرح دعاى عرفه - شرح عيون أخبار الرضا عليه السلام - شرح مصباح الشريعة - مختصر الدعوات و الزيارات . « 1 »

يوسف بن احمد بحرانى ( صاحب حدائق ) ( م 1186 ق )

وى ، فقيه و محدّث بزرگ شيعه است كه در سال 1107 ق ، در قريهء ماحوز بحرين به دنيا آمد و نزد پدرش و حسين بن محمّد جعفر ماحوزى ، درس خواند . وى از رفيع الدين محمّد بن فرج ( / فرّخ ) گيلانى مشهدى ، سيّد عبد اللَّه بن علوى بحرانى ، سيّد بحر العلوم ، محمّد مهدى فتونى و ملّا مهدى نراقى روايت مىكند . بحرانى ، از سال 1135 ق ، به ايران آمد و در شهرهاى مختلف ، از جمله كرمان ، شيراز و فسا اقامت داشت و به تدريس و تصنيف و اقامهء جماعت ، مشغول بود و پيش از سال 1169 ق ، به كربلا ( از مراكز علمى بزرگ آن روزگار ) رفت . شيخ يوسف ، مناظرات بسيارى با وحيد بهبهانى داشت كه در نتيجه ، وى از رويهء اخبارى محض به شيوه‌اى معتدل ( مانند روش علّامهء مجلسى ) روى آورد كه در اين باره ، در فصل اوّل ، مطالبى بيان شد . او شاگردان بسيارى تربيت كرد و تأليفات فراوانى دارد . آثار زير در زمينهء حديث و رجال از اوست :
هامش
( 1 ) . أعيان الشيعة ، ج 1 ، ص 176 ؛ طبقات أعلام الشيعة ، ج 6 ، ص 515 ؛ ريحانة الأدب ، ج 2 ، ص 41 موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 12 ، ص 388 ؛ الذريعة ، ج 10 ، ص 133 و ج 14 ، ص 135 و ص 68 ؛ مفاخر اسلام ، ج 7 ، ص 207 - 351 .