نكرده و هر آنچه به به نظرش مورد نياز بوده ، مطرح كرده است . اين رساله ، توسّط آقاى محمّد كاظم رحمان ستايش ، تحقيق و تنقيح شده است .
سه . رسالة فى علم الدراية
تأليف ملّا رفيع بن على گيلانى رشتى ( م 1292 ق ) .
اين رساله ، مجموعه درسهاى مؤلّف در ماه رمضان بوده كه بر اساس كتاب لُب اللّباب ، اثر محمّد جعفر استرآبادى مطرح شده است و مىتواند به منزلهء شرح و تفصيل آن رساله باشد . تحقيق اين رساله را آقاى سيّد حسن آل مجدِّد شيرازى به عهده داشته است .
چهار . الجوهرة العزيزة فى شرح الوجيزة « 1 »
تأليف سيّد على محمّد نصير آبادى نقوى هندى ( م 1312 ق ) .
اين رساله ، شرحى است بر الوجيزة ى شيخ بهايى و موضوعات آن ، بيشتر مطابق عبارتهاى كتاب شرح بداية الدراية ى شهيد ثانى است . اين رساله ، به همّت آقايان :
محمّد بركت و نعمة اللَّه جليلى تصحيح شده است .
پنج . موجز المقال فى مقاصد علم الدراية و قواعد تحمّل الرواية
تنظيم و تدوينِ شيخ عبد الرحيم بن عبد الحسين اصفهانى حائرى ( م 1367 ق ) .
اين رساله ، منظومهاى است از الوجيزة ى شيخ بهايى در 292 بيت كه در سال 1309 ق ، به پايان رسيده و ناظم آن ، مدّعى است كه آن را پيش از رسيدن به سن بلوغ ، سروده است . « 2 »
تصحيح اين منظومه را آقاى سيّد حسن آل مجدِّد شيرازى بر عهدهء داشته است .
هامش
( 1 ) . مؤلّف اين كتاب ، دو شرح ديگر بر الوجيزة ى شيخ بهايى به نامهاى : شرح الوجيزة و سلسلة الذهب دارد .
( 2 ) . نَظمتها قبل بلوغى الحُلُم فإن تجدها شطحاً فلا تلُم .