كه نزد عمال خود نامه نوشت يا كس فرستاد و خواست هر كس از مردم آنان كه در اسلام خود پايدار است به جهاد با آنان به جد بايستد . اسود يك روز پيش از وفات پيامبر ، كشته شد .
آرى درد و بيمارى پيامبر را از پرداختن به كار خدا و دفاع از دينش ، مشغول به خود نداشت .
اين بود كه به سوى مسلمانان عرب ، در هر ناحيه كه اين دروغگويان بودند ، كس فرستاد و آنان را فرمان داد كه به جهادشان برخيزند . مسيلمه - چنان كه گفتيم - به او نامه نوشت . و برادرزادهء طليحه نيز بيامد و درخواست مصالحه نمود . پيامبر او را نفرين كرد و سرنوشت او بعد از وفات پيامبر ، چنان شد كه شد .
تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحه 467
پدیدآورندگان: ابن خلدون
ص۴۶۷