فيما اصاب
او ضدين من ايجاب و تحريم و من ارادة و كراهة و مصلحة و مفسدة ملزمتين بلا كسر و انكسار فى البين .
Commentary
كه آيا از تعبد به آنها محال يا باطلى يعنى وقوع آن از حكيم تعالى صحيح نيست و لو از غير او واقع مىشود حاصل مىشود يا نه اشكالاتى كه بر تعبد به ظن نمودهاند از متقدمين و متأخرين از علماء رضوان اللّه تعالى عليهم چند اشكال است .
اول آنها اجتماع مثلين است از دو واجب يا دو حرام كه اگر تعبد به ظن مطابق واقع شد در ايجاب و تحريم اجتماع مثلين است مثلا صلاة ظهر كه واقعا واجب است و دليل ظاهرى هم اثبات كرد وجوب آن را
در اين موارد اجتماع مثلين است و محال و همچنين در تحريم قوله مثلا يعنى اجتماع مثلين در ايجابين و تحريمين تنها نيست بلكه در تمام احكام خمسه مىآيد مثلا دليل ظاهرى اثبات كرد استحباب آن شىء را و يا كراهت آن را و يا اباحهء آن را در جائى كه حكم واقعى هم همين باشد اجتماع مثلين است دو مستحب يا دو كراهت يا دو مباح
قوله فيما اصاب الخ يعنى در جائى كه در واقع حكمى باشد و حكم واقعى يا حكم ظاهرى مطابق شد اجتماع مثلين است كما آنكه بيان نموديم