تخطي إلى المحتوى الرئيسي

العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 304

مساهمون:

ص٣٠٤
وقتى كه خدا راضى شود . « 1 » از غيبت شيخ طوسى « 2 » از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : اصحاب قائم همه جوانان‌اند و پير ميانشان نيست مگر به قدر سرمهء چشم و به قدر نمك طعام و معلوم است كه كمترين توشه ، نمك است . از كتاب مذكور از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : سىصد و سيزده نفر به عدد اصحاب بدر ميان ركن و مقام با قائم بيعت مىنمايند و نجباى ميان ايشان ، اهل مصر ، ابدال ، اهل شام و اخيار ، اهل عراق‌اند . « 3 » نيز در تفسير عيّاشى « 4 » از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده : چون حضرت قائم به كوفه برگردد ، آن سىصد و سيزده مرد را به اطراف عالم مىفرستد و دست مبارك خود را بر شانه‌ها و سينه‌هاى ايشان مىكشد . پس از بركت دست مبارك آن حضرت ، هرگز مقام حكم كردن ميان مردم ، عاجز و خسته نمىشوند و هيچ سرزمينى نمىماند مگر آن كه كلمهء طيّبهء لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له و انّ محمدا رسول اللّه در آن‌جا بلند گفته مىشود . اين است معنى قوله تعالى :
وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
« 5 » . غيبت محمد بن ابراهيم منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : چون حضرت قائم از جانب حق‌تعالى در ظهور مأذون شود ، خدا را به اسمى مىخواند كه به‌سبب آن اصحابش كه سىصد و سيزده نفراند مانند ابرهاى پاييز به خدمتش جمع مىشوند ، ايشان صاحب بيرق‌ها مىباشند و از ايشان بعضى هستند كه شب ، ميان رختخواب خود مفقود مىشوند و صبح در مكّه هستند . « 6 » بعضى ديگر روزبه‌روز روى ابر نشسته ، مىروند و هريك از ايشان به نام خود و
هامش
( 1 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 673 ؛ شرح الاخبار فى فضائل الائمة الاطهار ، ج 3 ، ص 569 . ( 2 ) . الغيبة ، ص 476 . ( 3 ) . الغيبة ، شيخ طوسى ، ص 477 . ( 4 ) . تفسير العياشى ، ج 2 ، ص 60 . ( 5 ) . سوره آل عمران ، آيه 83 . ( 6 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 315 .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 304 | صادق برزگر بفرويى / حسين احمدى قمى / الشيخ علي اكبر النهاوندي