فرنگيان باشند ، حتّى عمارات ايشان هم بايد مثل عمارات فرنگيان باشد ، اسبسوارى ايشان نيز بايد چنين باشد و وضع نشستن و راه رفتن ، بلكه سخن گفتنشان هم بايد مثل سخن فرنگيان و لسان مشركين باشد ، حتّى به زىّ كفّار و مشركين بر مسلمين مفاخرت مىكنند .
ظاهرا حال اين اشخاص در زمان ظهور حضرت صاحب الامر - عجّل اللّه - چون حال فرنگيان باشد كه آن حضرت نه خودشان و نه اوضاع و تجمّلات ايشان را باقى مىگذارد و اگر قبل از ظهور آن حضرت به دست اجل گرفتار شوند در عنوان آيهء شريفه داخل خواهند بود ؛ من قوله تعالى :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ
« 1 » ، چرا كه حق تعالى نهى فرمود از اينكه مؤمنين و مسلمين با يهود و نصارا كه فرنگيان باشند ، تولّى و دوستى نمايند و آنكه هركس با ايشان تولّى و دوستى نمايد ؛ بهدرستىكه از ايشان محسوب خواهد شد ، در زمرهء ايشان خواهد بود و در آخرت با ايشان محشور خواهد شد و اين معنى را به نحو تأكيد بيان فرمود كه مستفاد از آن مؤكّده و جملهء اسميّه است .
در اخبار كثير وارد شده : « من تشبّه بقوم فهو منهم » . « 2 » پس به مقتضاى اخبار روايات ، حال اشخاص مذكور بعد از مرگ ، حال فرنگيان خواهد بود ، از ايشان محسوب و با ايشان محشور خواهند شد و اگر تا زمان ظهور حضرت صاحب الامر عليه السّلام باقى بمانند به مقتضاى اخبار ، مورد سخط و غضب آن ولىّ پروردگار خواهند شد مگر آنكه قبل از مرگ يا قبل از ظهور آن حضرت متنبّه شده ، موفّق به توبه ، ملبّس به لباس مسلمين و مؤدّب به آداب و حالات و صفات اهل اسلام شوند ، شايد از بركت محمد و آل محمد از ورطهء هلاكت نجات يابند و اگر متنبّه نشوند يا از آنچه ذكر شد به غضب آيند ، هرآينه در حقّ ايشان گفته شود : من كفر فعليه كفره ، زيرا كفر فرنگيان و كفر شعارى مايلين به ايشان ، هيچ ضرر و نقصى به جلال محمد و آل
هامش
( 1 ) . سوره مائده : آيه 51 .
( 2 ) . معانى الاخبار ، ص 110 ؛ عوالى اللئالى ، ج 1 ، ص 165 .