[ شبهه بيست و هشتم : غيبت باعث فساد است ] 30 صبيحة
بدان شبههء بيست و هشتمى كه مخالفين ، در ساحت امامت و غيبت حضرت امام غايب - عجّل اللّه فرجه الشريف - نمودهاند ، اين است كه مىگويند : هرقدر امام در پس پردهء غيبت بماند و ظهورش طول بكشد و دور از امّت و رعيّت باشد ، فساد رعيّت زيادتر و شرارت آن بيشتر مىشود و اين باعث مىشود خوف امام زيادتر گردد و بنابراين نبايد هيچوقت رعيّت ظاهر شود .
[ جواب شبهه ]
جواب شبهه اين است كه از كجا مىتوان قطع حاصل كرد فساد رعيّت بعد از اين زيادتر مىشود ؟ ! چراكه ، بسا از متأخّر و پسينيان كه صالحاند و بسا از متقدّم و پيشينيان كه صالحاند .
علاوهبر اين هرگاه ما عدل خداى تعالى و عصمت امام را ثابت بدانيم ؛ چنانكه به براهين عقلى و نقلى ، هردو را ثابت مىدانيم ، پس سبب غيبت آن بزرگوار را به سوى خداوند عليم خبير حواله مىكنيم ، همانطور كه وجه حسن خلقت موذيات را به ساحت حكمت حكيم على الاطلاق حواله مىنماييم .
ايضا مخالفين گفتهاند : كسى كه غايب از انظار است ، چگونه او را صاحب الزمان مىناميد ؟ ! حال آنكه مگر خالق اكوان ، صاحبى براى زمان نيست . پس او را صاحب الزمان ناميدن قبيل هذيان است .
جواب : هذيان منسوب به كسى است كه منكر قرآن است . آيا خداوند متعال در كتاب مجيد خود نفرموده :
تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ ؟
« 1 » آيا حضرت مقدّسش در آيهء
وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 2 » امر را براى غيرخود قرار نداده ، حال آنكه در آيهء ديگرى
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيه 26 .
( 2 ) . سوره نساء ، آيه 59 .