ربيع بن سعد از عبد الرحمن بن سليط « 1 » گفت كه فرمود حسين بن على عليهما السّلام : « از ما دوازده مهدى است ، اول ايشان امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام و آخر ايشان نهم از فرزندان من و اوست قائم به حقّى كه زنده كند خداوند به او ، زمين را بعد از مردن او و غالب كند خداوند به او دين را بر همهء دينها هر چند كاره باشند مشركين ؛ براى او غيبتى است كه برگردند در آن جمعى ديگر به درستى كه صابر در غيبت او بر آزار و تكذيب ، به منزلهء مجاهدى است با شمشير در پيش روى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم . »
[ روايت ابن عياش از سلمان فارسى رحمة اللّه عليه ]
هفتم : در آنجا روايت كرد از عبد الرحمن بن صالح بن رعيده از حسين بن حميد بن ربيع از اعمش از محمّد بن خلف طاطرى از زاذان از سلمان ، گفت : داخل شدم روزى بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پس چون نظر كرد به من ، فرمود : « اى سلمان ! به درستى كه خداوند عزّ و جلّ مبعوث نكرد پيغمبرى را و نه رسولى را ، مگر آن كه قرار داد براى او دوازده نقيب . »
گفت ، گفتم : يا رسول اللّه ! به تحقيق كه شناختهام اين را از اهل كتابين .
فرمود : « اى سلمان ! آيا شناختى دوازده نقيب مرا كه خداوند برگزيد ايشان را براى امامت بعد از من ؟ »
گفتم : خدا و رسول داناترند !
پس حضرت ذكر فرمود مبدأ خلقت خود و على و فاطمه و حسن و حسين و نه امام را - صلوات اللّه عليهم - و فضل معرفت ايشان را .
تا آن كه سلمان گفت ، گفتم : « يا رسول اللّه ! آيا مىشود ايمان به ايشان بدون معرفت نامهاى ايشان و نسبهاى ايشان ؟ »
فرمود : « نه ، اى سلمان ! »
پس گفتم : يا رسول اللّه ! كجا خواهد بود براى من معرفت جناب ايشان ؟
هامش
( 1 ) . اصل : ساويط