فِيها لَيالِيَ وَ أَيَّاماً آمِنِينَ .
« 1 » : « مراد ، قائم ما اهل بيت است » يعنى در عهد آن حضرت ، هر كس در شب و روز به هر جا رود ايمن و محفوظ است .
در تفسير عياشى « 2 » مروى است از جناب باقر عليه السّلام كه فرمود : « آن حضرت و اصحابش مقاتله مىكنند و اللّه ، تا خلق خداى به يگانگى اقرار كنند و چيزى را براى او شريك قرار ندهند . حتّى آن كه پير زن ضعيفى از مشرق ، ارادهء مغرب مىكند و احدى او را نمىترساند . »
در ارشاد شيخ مفيد « 3 » مروى است از جناب صادق عليه السّلام كه فرمود : « هرگاه قائم عليه السّلام خروج كرد ، حكم مىكند به عدل و مرتفع مىشود در ايّام او جور و ايمن مىشود به او ، راهها و بيرون مىآورد زمين ، بركات خود را و بر مىگردد هر حقّى به سوى اهل آن حقّ و باقى نمىماند اهل دينى مگر آن كه اظهار اسلام كنند و اعتراف نمايند به ايمان . »
در كمال الدين « 4 » مروى است كه ريّان بن الصلت عرض كرد به جناب رضا عليه السّلام :
تو صاحب اين امرى ؟
فرمود : « من صاحب اين امر هستم و لكن نيستم آن كسى كه پر مىكند زمين را از عدل ، چنان چه پر شده از جور . »
سى و ششم : حكم فرمودن در ميان مردم به علم امامت خود
و نخواستن بيّنه و شاهد از احدى ؛ چنان چه در بصائر الدّرجات صفّار « 5 » مروى است از جناب صادق عليه السّلام كه فرمود : « هرگز دنيا نخواهد رفت تا آن كه خروج كند مردى از ما اهل بيت كه حكم كند به حكم داود و آل داود ، سؤال نكند از مردم بيّنه . »
هامش
( 1 ) . سورهء سباء ، آيهء 18 .
( 2 ) . تفسير العياشى ، ج 2 ، ص 61 .
( 3 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 384 .
( 4 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 376 .
( 5 ) . بصائر الدرجات ، ص 279 .