و فرمود : « آن ، حقّ است از نزد خداوند عزّ و جلّ كه مىبينند آن را خلق و لا بد است از خروج آن جناب . » « 1 »
و آن آيات و علامات بسيار است ، بلكه بعضى ذكر كردند كه قريب به چهار صد است و در كتب غيبت بعضى از آنها ثبت شده . چون غرض از اين كتاب ، استقصاى تمام آن چه متعلّق به آن جناب است ، نيست لهذا ذكر ننمودم .
از آن علامات است سرخى در آسمان كه در بسيارى از اخبار وارد شده و به روايت نعمانى از امير المؤمنين عليه السّلام : « آن اشك چشم حاملان عرش است بر اهل زمين . » « 2 »
چهاردهم : نداى آسمانى به اسم آن جناب عليه السّلام
مقارن ظهور ؛ چنان كه على بن ابراهيم در تفسير آيهء شريفه :
وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ .
« 3 » ؛ گوش فرادار روزى كه منادى ندا كند از مكانى نزديك ؛ از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « منادى ندا مىكند به اسم قائم عليه السّلام و اسم پدرش . »
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ
« 4 »
روزى كه مىشنوند فرياد را به راستى ، اين است روز خروج .
فرمود : « صيحهء قائم عليه السّلام است . » « 5 »
در كمال الدين « 6 » روايت شده از امام باقر عليه السّلام كه فرمود : « ندا مىكند منادى از آسمان كه فلان بن فلان اوست امام و نام او را مىبرد . »
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 8 ، ص 381 .
( 2 ) . الغيبة ، محمّد بن ابراهيم النعمانى ، ص 147 .
( 3 ) . سورهء ق ، آيهء 41 .
( 4 ) . همان ، آيهء 42 .
( 5 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 327 .
( 6 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 650 .